frabel-in-peru.reismee.nl

Lima : The End!

Onze 18-daagse trekking door zuid -peru zit erop.
We hebben 3 weken kunnen genieten van de prachtige natuur, de verscheidenheid van de verschillende streken en van
de hartelijkheid en de minzaamheid van de peruvianen.
We kunnen moeilijk zeggen waarvan we het meest onder de indruk waren. Maar wellicht nog het meest van de Peruvianen zelf.
De glimlach van de Peruviaans kindjes deed ons smelten.
Ze behandelden ons eerder als goede vrienden of familie dan als toeristen.
We hebben af en toe ook een beetje afgezien: van de lange (maar toch wel confortabele) busritten, de hoogte en de diarree.
Maar dat was toch maar een kleine bijkomstigheid bij de wijdsheid van de landschappen.
We hebben in Amantini ook ondervonden dat we niet meer in staat zijn om lang zonder ons gewone westerse confort te leven.
Nu denken we weer aan huis, de souveniertjes voor kinderen en kleinkinderen....
Uiteindelijk zullen we blij zijn als we jullie allemaal terug zien.

Tot slot nog een hartelijke dank aan onze gidsen van Peru; Dabby, Roberto, Eduardo, Carlos, Alejandro, Olga en Victoria,
Juan Carlos, en Carlos 2.

Ook een hartelijk dank voor jullie reacties vanuit het thuisfront. We vonden jullie reacties altijd even hartverwarmend.

Vanuit Lima.
Julie, Hermine, Polly, Corinne, Jos.

-----------------------------------

Après 18 jours de voyage à travers le Pérou nous voici de retour à notre point de départ : Lima.

Demain le retour en Europe. Il est l'heure pour nous de faire un petit bilan de ce voyage.

Ce qu'on a aimé :

- L'accueil des péruviens. Malgré l'écart de culture, notre statut de gringos et tout ce qui s'en suit ils ont toujours
fait de leur mieux et ont été très serviables et accueillants à notre égard.
- Les paysages : grandes villes, désert, océan pacifique, les Andes, le lac titicaca. Tant de paysages différents
mais tous magnifiques.
- L'expérience sur l'île d'Amantini avec un retour aux choses simples mais avec la rencontre d'Olga et Victoria, des
personnes avec le coeur sur la main comme j'en ai rarement rencontré.

Ce qu'on a un peu moins aimé :

- Seulement par moments, le statut de gringos où le seul but est de nous soutirer de l'argent. Mais au final ça
va avec le reste et ça n'a jamais été trop opressant.
- Les trajets en bus, parfois trop longs.
- Les quelques problèmes de santé liés à l'altitude et à la nourriture.

Ce que l'on retiendra :

- Le sourire des enfants.
- Le dévouement de nos guides : Olga et Victoria surtout, Dabby, Roberto et Eduardo, Carlos, Alejandro, Juan Carlos et Carlos 2.
....
- La 'rencontre' avec Mick Jagger

Et merci à vous pour les messages laissés tout au long de notre aventure.

Les Frabels bientôt de retour.

Machu Picchu

Ola ,

Onze laatste dag Cusco zit erop , afscheid genomen van de stad met een lekkere pisco sour op het enige terras van Cusco, en of het heeft gesmaakt!

Gisteren teuggekomen van de tweedaagse naar Machu Picchu, maar daarvoor bezochten we nog andere indrukwekkende Inca- sites van de heillige vallei: Pisac en Ollantaytambo. De kleurrijke indianenmarkt van Pisac hebben we onderweg niet links laten liggen.

In Ollaytamtambo stonden we als een groep jonge scouts in het donker te wachten op de trein. In Aguas Calientes aangekomen direct slapen want s' morgens vertrekken we naar M.P.

Het was een schitterende dag. Het is ronduit geweldig als je de site beklommen hebt. We maakten nog een kleine trekking die een stuk van de Inca trail volgt, waar we voor onze inspanningen weer eens beloond werden met een fenomenaal panorama.

Daarna nog een relaxerende duik in de thermale medicin, en terug de treinreis, waar Valerio ons opwachte voor nog een 2 uur durende rit naar Cusco.

Machu Picchu heeft ons meer gegeven dan weverwachtten, ondanks de vermoeidheid waren we voldaan.

Morgen nog een binnenvlucht naar Lima, waar we overmorgen op de vlucht naar Amsterdam zitten...

De frabels

-------------------------------------------------------------------

Nous voici à 48h du départ mais avec de magnifiques souvenirs en tête.

En effet dimanche commençait notre excursion de deux jours pour la visite de la vallée sacrée des Incas et surtout le très célèbre Machu Picchu.

Après un arrêt dans un petit marché typiquement péruvien mais surtout touristique à Pisac nous avons visité les ruines des cités Incas de Pisac et Ollantaytambo. Les nombreuses terrasses construites dans la montagne et surtout les temples construits avec d'immenses pierres de granites nous ont impressionné.

D'Ollantaytambo partait le train pour Aguas Calientes : passage obligatoire pour le Machu Picchu.

Hélas nous n'avons pas pu voir le lever du soleil pour cause de début de saison des pluies et par conséquent brouillard. Cela n'a rien enlevé au charme de la cité perdue au milieu des montagnes.

A défaut de pouvoir grimper la montagne en face de la cité, nous avons fait une ballade empruntant une partie du chemin de l'Inca jusqu'à la porte du soleil.... Quelle vue!!!!

La visite du Machu Picchu a été beaucoup plus intense que nous le pensions.

De retour à Cusco pour une journée nous avons profité du beau temps etfait un dernier tour de la ville, clotûrant cette partie du voyage par la boisson locale : le pisco sour!

Demain de retour sur Lima pour une dernière journée au Pérou avant de lui dire au revoir jeudi pour notre retour en Europe.

Les frabels.

Satisfaction in cusco

Gisterenavond zijn we aangekomen in Cusco, na een dagreis met Inca-express, een toeristische bus die onderweg 5 maal stopte voor een bezoekje aan Inca restanten of gfotische spaanse kerkjes, enz...

Vandaag wat rondgeslenterd in Cusco, een zeer toeristische stad. Wat een verschil met Titicaca. Maar anderzijds ook een schitterrend mooie stad. De kathedraal is wellicht de mooiste die we ooit zagen, rijkelijk en soms ook vermakelijk....De Spanjaarden wilden hier reproducties van hun schilderijen in Spanje (waar soms kamelen op staan), maar vermits de indianen hier geen kamelen kennen, vervingen ze die dan maar door lama's.

Cusco is ook een echte 'shopping'stad. De dames waren niet te houden. Ook al om hun ontgoocheling te verbijten ...Morgen gaan we immers naar Macchu Picchu, en wat blijkt uit de plaatselijke pers: vandaag zit Mick Jagger in Macchu Picchu. Ze zijn dus 1 dag te laat. Pfff wat zien ze toch in dat oud schraal manneke dat nooit satisfaction krijgt......

Ondertussen zijn 4 van de 5 frabels verslaafd geraakt aan de immodium. Rara wie is gespaard gebleven?

UPDATE : JULIE EN CORINNE WANDELEN NA HET DOUCHEN NOG DOOR HET STADJE,OP EENVERLATEN STRAATJE BOTSEN WE OP DE ONE AND ONLY,MICK JAGGER HIMSELF, JA JA, VOLLEDIG ONDERSTEBOVEN ZIJN WE EN NA EEN PAAR MINUTEN PASSEERT HIJ IN ZIJN AUTO,MET OPEN RAAM,OPNIEUW THE REAL ROLLING STONE. DEZE KEER IS HET NIET VAN DE HOOGTE DAT ONZE HARTEN SNELLER SLAAN, KOM DAN EENS EEN KEER NAAR PERU ....WE WETEN NIET OF WE VANNACHT VEEL GAAN SLAPEN,...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nous voilà arrivé dans la région de Cusco. Dernière étape de notre voyage avant re

Pour venirjusqu'ici nous avons emprunté un bus touristique qui s'est arrêté 5 fois pour découvrir des sites archéologiques, ruines et églises.

Cusco est pour beaucoup et notamment d'après les témoignages que j'ai pu lire, une des plus belles villes de Pérou. Et c'est effectivement mon ressenti. Elle est très touristique mais malgré tout très agréable à visiter. Enormément d'églises dont une magnifique cathédrale qui domine la plaza de armas.

Alors que nous explorions un petit marché de la ville, c'est avec amusement que nous avons vu que Mick Jagger avait visité le site du Machu Picchu la veille! Dommage à deux jours près nous y étions aussi.

Pour nous l'excursion de deux jours dans la vallée sacrée et le Machu Picchu commence demain....

M.A.J : Alors que Corinne et moi nous balladions en fin de journée, qui ne croisons nous pas dans une ruelle quasi déserte à 2 minutes de notre hôtel??? Oui oui bel et bien MICK JAGGER en personne, remontant la rue dans notre direction, il est passé à un mètre de nous. Toutes retournées de notre 'rencontre' on continue notre chemin. Cinq minutes plus tard : un gros SUV aux vitres teintées passe devant nous et à travers la vitre ouverte nous l'avons revu. On en sourit encore et qui sait, peut être qu'on en rêverra.

Back to basics

Hola amigos,

Terug van een toch wel heel speciaal avontuur op het titicacameer.

Het is het hoogst gelegen meer ter wereld, op 3900 meter, en een rustgevende , schitterende plek.

Onze eerste aanlegplaats zijn de drijvende Islas de los Uros, ze zijn gemaakt van riet dat wordt gebruikt als voedsel, en als basismateriaal voor het bouwen van hun huizen

Het was een hartelijke ontvangst en we hebben kunnen zien hoe er vroeger op de eilanden geleefd werd. Met een rieten overzetboot terug naar onze boot met als volgende stop Amantani.

Daar werden we opgewacht door Olga en haar mama Victoria die onze gastvrouwen tot morgen zijn.Na een klim van 30 minuten, en allemaal buiten adem, op 4000 meter 'de casa'.

Geen electriciteit op het eiland, dus de lunch werd in een kleine keuken, en een grote ovenwaar het diner voor ons werd bereid. Lekker, we mochten zelfs met onze handen eten.

Nadien een siesta van een half uurtje, waar we onder onze bedden, WC potjes vonden om s' nachts onze behoefte te doen(met de kaars), nog een wandeling met een prachtig zicht op Bolivie...

Na een diner bij candle light in onze bedstee met onze kleren, want het koelt er to 4 ° af s'nachts.

s'Morgens, na versgebakken pancakes en plaatselijke koekjes naar Taquile, spijtig genoeg niet tequila, een eiland aan de overkant.Een wandeling van een uurtje, ook op hoogte, brengt ons naar de plaza waar we de mannen van het eiland overal met een breiwerk in de handen zien.Na een paar uur terug naar de boot voor een overtocht van 3 uur, waar we in Puno aankomen toch blij zijn met een warme douche en propere kleren!

De Frabels

---------------------------------------------------------------------------

Que dire de ces deux derniers jours?

Je dois dire que je redoutais un peu ces deux jours sur les îles du lac titicaca.

Mais commençons par le commencement. Nous voilà sur le bateau avec une dizaine d'autres personnes. Notre premier arrêt est sur les îles flottantes. Nous y sommes accueillis par des faux mais néanmoins très sympathiques locaux.

Toutes les caractéristiques du lac nous sont présentées, je ne vous livre que la plus importante et celle que vous connaissez surement déjà : c'est le plus haut lac du monde : 3812 mètres d'altitude. On y apprend également comment sont construites les îles.

Après 3h de traversée sur un bateau extrêmement lent nous voilà sur Amantani : île où nous logerons pour la nuit. Olga nous y attend. Je l'avais contacté par internet suite à des élogieux commentaires sur internet. 30 minutes de marche plus tard nous arrivons chez elle. Sa maman Victoria est également de la partie, la maison est en fait celle de son arrière grand père!!!!

Il n'y a pas d'électricité sur l'île et notre repas est donc cuisiné au feu de bois dans la cuisine attenante à la maison. Une balade plus tard et une vue imprenable sur le lac et surtout sur la Bolivie, nous dînons à la lueur de la bougie... Quelle expérience!!!

Il fait tôt nuit et sans autres occupations nous nous couchons bien tôt.

Le lendemain après un petit déjeuner toujours cuisiné au feu de bois (pancakes et pain maison, très bons) nous partons pour Taquile.

Là bas une petite heure de marche et nous arrivons sur la place centrale du village. Alors que sur Amantani la couture et le tricot est un travail de femmes, sur Taquile il est réservé aux hommes, que nous voyons en effet tricoté dans la rue.

Plus de 500 marches à descendre nous attendent pour rejoindre le bateau et un voyage de 3h pour revenir à Puno. Une douche et le retour à la vie 'moderne' est agréable mais pour autant l'expérience a été inoubliable. Par chance nous avons également eu un temps magnifique pendant ces deux jours.

Nous allons essayer de mettre quelques photos parce que je sais que c'est la seule chose qui vous intéresse ;)

A bientôt.

Les frabels.

Juanita, het mooie ijsmeisje

We zijn net in Puno toegekomen. Het was erveel warmer dan verwacht...tot de zon onder ging. Vannacht wordt 4 graden voorspeld. Dat belooft voor ñorgen als we het Titicaca meer gaan verkennen.

Maar dat verdwijnt n het niets bij het verhaal vqn het ñooie ijsmeisje Juanita, die door de INCAaan de godenwerd geofferd toen we 11 jaar was. Deze kinderen werden uitgekozen op hun schoonheid, bij hun familie weggevoerd en in Cuzco opgeleid tot offer: Toen Juanita voor een 4 maanden voettcht naar Arequipa werd gebrah¡cht, wist zij dat zij ging sterven. Zij werd volledig intqct teruggevonden in haar grqf op 6500meter hoogte, en we hebben we even kunnen bewonderen in het ñuseum van Arequipa.

Let niet op onze typfouten, hier is alles qwerty,

Binnen 2 dagen wellicht weer een relaas en meer foto s.

El condor pasa

Vandaag worden we om 7.30 opgehaald door onze symphatieke gids Roberto, en chauffeur Eduardo.

2 guys français gaan ons groepje volledig maken, Julie is in de wolken tot de 2 fransen erbij komen, desillusie, gepensioneerden!
We krijgen eerst een vakkundige uitleg over hoe we coca blaren moeten klaarmaken die er voor gaan zorgen dat we minder last hebben van de hoogteziekte.
Iedereen sorteert blaadjes, de nerven moeten we eruit ritsen, we leggen er nog een soort harde as in en plooien een pakketje dat we tussen onze wang en tanden moeten laten zacht worden, en dan maar chikken...Ondertussen veel water drinken en nog cola bonbons eten, je zou dan minder high worden!
Het landschap veranderd snel en we komen de eerste vecugna's al tegen.
We stijgen in 1 uur tijd met 1500 meter en hebben toch wel wat last van zeurdende hoofdpijn, blijven chikken...
Bij een foto stop laat de kleine Rosalie onze harten smelten, iedereen met haar op de foto.
In yanke staat ons hotel aan de rand van de colca canyon, waar we na de lunch een 'korte' trekking maken naar de site van aiyuan.(3 uur), waarna we ons in thermale warmwaterzwembaden probeerden te ontspannen.Ze krijgen hun water van de borrelende, kokende beekjes uit de bergen rondom op een gemiddelde natuurlijke temp. van 85°.
Heerlijk!
Tijdens het avondmaal kwamen de kinderen van het dorp een dansje doen, en hebben we er ook moeten aan geloven.
Om 20.30 slapen want om 5.30 worden we gewekt.
Door de colca canyon(alweer onverhard) na anderhalf uur naar de Cruz lel Condor , waar we de condors met een spanwijdte van 4 meter over onze hoofden zien vliegen, indrukwekkend.
Daarna beginnen we opnieuw pakketjes te maken, want een oversteek over de col kunnen we niet ontlopen.
Morgen zijn we klaar voor een rit naar Puno(6uur), waar we de volgende overnachting hebben op het Titicacameer ,en waar we waarschijnlijk geen internet hebben.

Groetjes van de Frabels

------------------------------------------------------------

Après deux jours d'absence nous revoilà.

Deux jours pendant lesquels nous étions dans le Canon Del Colca. Par chance nous n'étions pas nombreux et étions dans un mini-bus : arrêts moins longs et plus de convivialité. Deux français de la région parisienne étaient avec nous, alors qu'Eduardo nous conduisait et Roberto nous donnait des explications en anglais, français et quelques mots en néerlandais.

Notre plus grande crainte : le mal des montagnes qui entraîne maux de tête, nausées, fatigue et autres situations inconfortables. Cela peut même aller jusqu'à des oedèmes pulmonaires et cérébraux... Roberto, tout à notre écoute, nous a enseigné 'l'art' du pliage des feuilles de coca que nous devions placer entre notre joue et nos dents, ensuite il était recommandé de macher ce petit paquet pour en extraire toutes les substances censées atténuer le mal des montagnes. Bonbons au coca et tisane au coca étaient également de la partie. Au final, pour la faire brève, nous n'avons par chance ressenti que des maux de tête.

Au niveau de la découverte de la nature : alpagas, vignognes et lamas le premier jour! Leur présence nous permettait de savoir plus ou moins à quelle altitude nous étions. Des mouettes des Andes, des ibis et des poules d'eau également.
Et ce matin nous avons vu des magnifiques condors des Andes qui nous survolaient. Impressionnant!!! Il peut atteindre 10kg (et 14 quand il a mangé) et fait 3 mètres d'envergure.
Moins impressionnant mais très mignon : le viscache croisement entre un lapin et un écureuil.

Quant aux activités proposées : ballade de 3h pour aller observer des ruines et ensuite se rendre à des bains d'eaux thermales. Cette ballade nous a épuisé, marcher à plus de 3400 mètres d'altitude demande beaucoup d'énergie. Avant le repas nous avons eu la visite d'enfants du village qui nous on fait une petite danse... à laquelle deux d'entre nous ont du participer.
Nombreux arrêts pendant lesquels Roberto nous expliquait la culture locale et les phénomènes géologiques.
Ce matin observation des condors et retour sur Arequipa en milieu d'après midi.

Au programme pour la suite : nous partons pour Puno, ville de départ pour le lac Titicaca où nous allons passer une nuit chez l'habitant. Sur l'île nous n'aurons pas internet, quant à l'hôtel à Puno nous ne savons pas encore si internet y sera accessible.

A la prochaine.

Les Frabels!

En nombre del Padre, el hijo y el Santo EspΓ­ritu

De busreis van Nasca naar Arequipa zullen sommigen onder ons zich nog lang blijven herinneren.De meesten sliepen gelijk roosjes, maar rond 2 uur begonnen de darmen te reclameren op eten dat hun niet was bevallen.Alwoewel men op de bus enkel een plasje mag doen kon ik niet anders want de immodium heeft een tijdje nodig alvorens te werken...de rest laat ik over aan jullie verbeelding.In arequipa bevinden we ons op 2334 m hoogte.De El Misti, een slapende vulkaan van 5821m geeft de stad een poetische verschijning.

In La casa de mi abuela werden we hartelijk ontvangen, een mooie hotel met prachtige tuin en mooi zwembad.In de namiddag kwam een plaatslijke schone ons alles vertellen over de tweedaagse tocht van zondag en maandag naar de colca canyon. We zijn toch wel erg onder de indruk want we gaan een col oversteken van 5000 meter.Een wandeling door arequipa brengt ons langs de imposante kathedraal(met een orgel van Belgische makelij). Ondertussen genieten we van de vriendelijke mensen en de o zo moooooie kindjes!!!!!De volgende dag bezoeken we het monesteria de santa catalina, het is het belangrijkste religieuze gebouw van Peru en het duurt ruim 2 uur om het enorme complex met kloostergangen en plaza's te verkennen . Er wonen nu nog 30 nonnen,Polly heeft het geluk gehad om er eentje te zien...De prachtig kleuren en architectuur zijn gewoonweg enorm. s'Middags worden we op een lekker stuk taart getracteerd want vandaag is Hermine jarig!lekker...We kopen nog een voorraad cola - snoepjes voor morgen, dit zou helpen tegen de gevreesde soroche of hoogteziekte, onze diamox staat klaar..

De Frabels

Langs deze weg willen wij iedereen bedanken voor de felicitaties en gelukwensen,wij maken het hier goed zoals jullie kunnen volgen op de blog aan iedereen de groetjes
en dikke kussen voor onze kinderen en kleinkinderen Groetjes Hermine en Polly.

Hola Arequinos,

Nous sommes donc bien arrivés à Arequipa. Le voyage s'est bien déroulé pour la plupart d'entre nous, une seule personne a été prise de crampes intestinales et autres problèmes digestifs qui n'apportent rien à ce récit.

Arequipa est une grande ville avec beaucoup d'animation, il est très agréable de s'y ballader. La Plaza de Armas est impressionnante avec sa grande Cathédrale aussi longue que la place, avec à l'intérieur une orgue offerte par la Belgique!

Ici nous avons également croisé les premières grandes enseignes tel que Starbucks, Burger King et KFC. Ce matin la visite du monastère de Santa Catalina était une jolie expérience. Immense monastère construit en 1580, il n'est ouvert au public que depuis 1970, les murs rouges, oranges et bleus offrent une vue splendide sur cet immense dédale de ruelles. Une visite de plus de 2h a été nécessaire pour tout découvrir.

Nous avons également vu un pont construit par Gustave Eiffel, loin du centre ville, qui n'est en rien comparable à l'immense édifice que nous avons en France.

L'altitude commence à se faire ressentir mais pour le moment tout le groupe a l'air de supporter. Demain sera l'épreuve du feu puisque nous allons partir pour 2 jours dans le Canon del Colca où nous franchirons un col à 4900 mètres. En prévision d'un possible mal des montagnes (Soroche) nous avons acheté des bonbons au Coca et préparé notre petit médicament. Vous en saurez plus mardi matin!!

Les Frabels

On the road

Na enn 'peruaans' ontbijt met een taxi 'grande' naar ica, dit betekent een taxi voor 4 personen, waar we met 5 als kippen op elkaar zitten.

De bus naar Nasca, een lijnbus, was er ook eentje naar peruviaanse normen, heel veel controles, heel veel volk, geen conort, geen airco, enfin na 143 km blij dat we heelhuiods in Nasca toekwamen.Ook daar weer problemen met de taxi. We hebben Julie dan maar in de kofferbak gezet, waar ze zich wel op tijd moest verschalken voor de peruviaanse politie. We hebben , na alweer een helse tocht met onze chauffeur Dabby het chauchilla kerkhof bezocht.Hier realiseer je hoe hoogontwikkeldhet volk moetzijn geweest dat ten tijde van de nasca cultuurde rivieroever onderhield. Verspreid over het stoffigeterrein liggen letterlijk duizendendoor grafroversgeopende graven.Behalve potscerven, lappen stof en strengen gevlochten haarzijn ook schedels en beenderenopen en bloot op het veld achtergelaten.

Terug in Nazca, een wandeling door het stadje waarbij Julie zich gelukkig voelt ttz ' hier voelt ze zich groot' tussen de kleine, maar zeeer vriendelijke peruvianen. we zitten nu op de nachtbus naar arequipa, van 22 uur tot 7 uur., en gaan proberen een dutje te doen.

Photos zijn aangekomen!!

Buenos dias,

Au programme aujourd'hui : bus, taxi, visite d'un cimetiere et encore bus.

Le départ de l'oasis s'avère compliqué. En effet des voitures pour 6 personnes sont quasi inexistante. Nous nous sommes retrouvés dans un break à 5 + chauffeur et nos six bagages. Heureusement le trajet nous séparant du terminal de bus n'était qu'à une dizaine de minutes. Nous avons alors pris le bus pour deux heures empruntant pour la première fois une compagnie transportant majoritairement des péruviens et non plus uniquement des touristes comme nous l'avons fait jusqu'à présent. L'expérience était intéressante mais un peu longue pour une si courte distance et moins confortable que précedemment.

Nazca, altitude 600 mètres, a pour arrière plan les montagnes, les Andes si je ne me trompe pas.
A nouveau nous avons du mal à trouver un taxi pour nous rendre au cimetière de Chauchilla et nous optons donc pour un break et un voyage serré sur la banquette arrière. Au milieu d'une plaine aride entourée de montagnes, se trouve le cimetière de Chauchilla. Des centaines de tombes sont regroupées et seules quelques unes sont ouvertes et dévoilent ce qu'elles contiennent : ossements divers, momies, cheveux, vêtements et poteries. Notre chauffeur de taxi nous expliquant dans un anglais approximatif mais compréhensible tout ce qu'il sait sur le site.
L'aller ayant été trop inconfortable, j'opte pour un voyage dans le coffre au retour, je ne suis surement pas au bout de mes surprises ici :)

Après une visite de la ville et un repas, nous sommes à présent dans un bus de nuit pour nous rendre à Arequipa (2500 mètres d'altitude).

Lespremières photos sont arrivées!!